می تراود شعر ، از چشمان تو بانوی من

می تراود شعر ، از چشمان تو بانوی من

کاش باشد شعر من شايان تو بانوی من

بيد مجنون می شوم جايی كنار خانه ات

تا رسانم شاخه بر ایوان تو ، بانوی من

كبك زيبايی به روی شاخه بالای سرت

مست شد از شیوه ی جولان تو ، بانوی من

بین یاس و زنبق و نیلوفر و رز ماجراست

تا که جا گیرند در گلدان تو ، بانوی من

عطر موهای تو را همراه خود دارد ، نسيم

چون گلاب نابی از كاشان تو ، بانوی من

بغض هايم يك به يك در واژه ها خاموش شد

شد شبیه گریه ی پنهان تو ، بانوی من

می شوم باران و می بارم به روی شهرتان

تا که اینگونه شوم مهمان تو ، بانوی من

حسن عباسی