پاییز که فرا می رسد، آواز خش خش برگ های درختان گوش نواز می شود و تنوع فصل رنگارنگبیش از هر زمان دیگر عشق را میهمان جان و دل مان می کند..پاییز که از راه می رسد، درختان و پرندگان و عاشقان بیش از هر زمان دیگر قدم زدن های دو نفره را به تصویر می کشند... حسن عباسی

فرقی نمی کند،چه امروزچه فردا و یا چندین سال بعد... از لحظه ای که رفتی،با دلتنگی نبودنت،قرار و آرامش از من رفته است...از یک جایی به بعد نیامدنت خیلی دیر است،حتی اگر منتظرت نباشم...با نیامدنت،سال هاستکه عقربه های ساعت روی دیوار کاهگلی اولین خاطره ی دیدارمان،در ساعت قرار مانده است...لعنت به تو و اینهمه...

بیخودی پاییز را فصل برگ ریزان آرزوها می دانند ،بی تو ،هر لحظه و هر روز و ماه و سال من به زردی پاییز مبدل می شود...بی تو ، من کلکسیونی از پاییزم با انواع رنگ های زرد ،که به تدریج به آغوش زمستان سرد می روم ...بی تو ،من.........حسن عباسی

قاتل ها ،همیشه با چاقو و تفنگ نمی آیندقاتل هایی هستند ،که با نیامدنشان ،مرتکب قتل دلی عاشق می شوندو آثار قتل شاندر تاریخ عشق ثبت می شود...#حسن_عباسی

صبحانه با سیب سرخ لبانتو عسل ناب چشمانتبا طعم بهارنارنج گونه هایت و موسیقی لبخند قرمز تو چه دلچسب است...صبحت بخیر نازنین گل #حسن_عباسی

از تو که می نویسم ،آینده مبهم است...تمام شعرهایم ،گذشته و حال من و توستآنها گذشته ی مرا یدک می کشند و حالم را دگرگون می کنندباید گذشته را قاب کنمو بیاویزم کنج دلم...اما حال شعرهایم ، مثل پاییز ،برگ ریزان ستو آینده ی شعرهایم ، زمستان سرد...انگار قلم در دستانم یخ زده است...حسن عباسی

تلخ یا شیرین ،بی معناست وقتی که تو هستیو حس بودنت را شیرین تر از عسلبه کام لحظه هایم می نوشانی و تلخی نبودن هایت را با لبخندی گس شیرین می کنی...حسن عباسی

فاصله هاهیچگاه مانعی برای دوست داشتن نیستند...فاصله های میان عاشق و معشوق همواره عطش رسیدن را در تاریخ عشق ماندگار خواهند کردفاصله ها گاهی انسان ها رابه یکدیگر نزدیکتر می کند ،آنگاه که فلسفه ی عشق را در نرسیدن بدانیم...آری فاصله هاگاهی از رگ گردن هم نزدیکترند...حسن عباسی

دیگر نه شوق سرودن ،نه پای رفتن ،و نه ذوق آمدن ست...آری ،این ست روزگارم ،دلبر بی رحم من !#حسن_عباسی

صدایت می کنم و به انتظار "جان" گفتنت ،جان به لب شده ام ...انگار شالت را واکرده ای و جانی دوباره به دلدادگی ام داده ای...#حسن_عباسی

صبح برای من ،غرق شدن در نگاه توستچشمان تو ،خورشید دل انگیز صبح من ست...صبح من ،با لبخند قرمز وچشمان آبی تو آغاز می شود...صبحت بخیر نازنین گل#حسن_عباسی

رفتی مرا با یاد خود ، تنهاترم کردی در عشق و شیدایی مرا رسواترم کردیباران ببارد با غمت دیوانه خواهم شدابری تر از پاییز غم ، شیداترم کردی #حسن_عباسی

زیر پایت ،دل ریخته ام پای قدم هایت ،خون دل ...برگرد...حسن عباسی

مرا بخوان گاهی به نگاهی ،و گاهی به صدایی...همه تو را می خوانند اما من تو را می نويسم بيا و مرا بخوان تا تو را ،بهتر بنويسم...حسن عباسی

جمعه ها حجم نبودنت را بیشتر از هر زمان دیگر به رخ می کشدکاش نبودنت عین جمعه ها فقط آخر هفته حجم دلتنگی ام را به رخ بکشد...حسن عباسی

قسم به قلم ،که تو را چون پیچک به جان واژه ها انداخت و نیستی که دلتنگی واژه ها را بخوانیقسم به قلم که با نوشتن از تو شاعر شدمو تو نیستیکه ببینی قلم در دست شاعر شکسته شدقسم به قلم که قلم بی تو جوهری ندارد !حسن عباسي

دنیا را آب هم ببرد با تو خواهم ماند تا به دریا برسیم حسن عباسی

چهل و پنج بهار من مقابل یک پاییز تو کم آورد... حسن عباسی

چشم هایت را به آغوش می کشم تو هم ،صدایم را به گوش جان بسپارروزهای دلتنگی زیادی در راه ست...آغوش های دلتنگیگوش های بی قراریو چشم های انتظار بی صبرانه در راهند... حسن عباسی

گفتی که شعرهام فراتر ز وزن توست گفتم ببخش این دل کوچک نثار عشق حسن عباسی